Թուրքիան այսօր «երկակի խաղ» է խաղում,մի կողմից համարվում է ՆԱՏՕ-ի անդամ, բայց մյուս կողմից էլ խուսափում է հակամարտող կողմից որևէ մեկի կողքին կանգնելուց          Չայնիի ոլորաններում ավտովթարի են ենթարկվել Ավետիք Չալաբյանն ու «Արար» հինադրամի տնօրենը       Իրանը թույլ չի տա, ոչինչ անպատասխան չի մնալու... Կիևը վախենում է,որ մենք ոչ մեկի հետ կատակ չենք անում    

08 մար 2019 18:30

ՏՈՆ ԵՎ ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

Սովորական ու իշխանական կանանց Մարտի 8-ը
 
Առիթ եղել է` ասել եմ, կանանց տոնը հենց կանանց հանդեպ խտրականության դրսեւորում է, համենայնդեպս` ես այդպես եմ զգում: Բայց քանի որ աշխարհի հետխորհրդային հատվածը շարունակում է կարեւորություն տալ այդ տոնին, չնայած նրան, որ զարգացած շատ պետություններում այդ տոնը դանդաղորեն անցնում է պատմության գիրկը, մենք էլ առայժմ ստիպված տոնի բովանդակության մեջ մնանք` գոնե օրացույցով ու այս ենթավերնագրի տակ:
 
Հետաքրքրական զուգադիպությամբ` մամուլում վերջին մի քանի օրը ամենաքննարկվող անձը վարչապետի տիկին Աննա Հակոբյանն էր, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի բրյուսելյան այցին զուգահեռ` նրա ու իր դստեր եւս Բրյուսել մեկնելու պարագան:
 
Այն, որ լրագրողները, Բրյուսելում գտնվելով եւ փողոցում Աննային ու դստերը հանդիպելով` հարցեր չեն ուղղել նրան, ինչպես գրել է Աննա Հակոբյանը «Հայկական ժամանակում», կարող է նշանակել երկու բան` կամ բոլորն էլ եղել են «մերոնքական» լրագրողներ, ինչպես որ տասնյակ տարիներով իշխանություններն իրենց սիրելի լրագրողների շրջանակն են ունեցել, ու ոչ մի` իշխանության քիմքին անհաճելի լրագրող չի հայտնվել առաջին դեմքերի արտերկրյա այցերը լուսաբանող լրագրողների շարքում, կամ, եթե այդպես չէ` վախեցել են հարցեր տալ, որ մյուս անգամ արտերկիր այցից չզրկվեն, որը վերջին հաշվով նույնական է առաջին տարբերակի հետ (ես ինձ թույլ չեմ տալիս կասկածել մեր լրագրողների մասնագիտական կարողություններին): Մինչդեռ իշխանափոխությանը նպաստած շատ լրագրողներ հենց դրա համար էին ջանում, որ այլեւս Հայաստանը չբաժանվի մերոնքականների ու ձերոնքականների: Իհարկե, հայաստանյան ԶԼՄ-ների շատ զգալի հատված նախկին իշխանություններից է սնվում, այնպես որ`միգուցե դժվարությամբ, բայց Աննային էլ կարելի է հասկանալ:
 
Բոլոր դեպքերում, սակայն, Աննա Հակոբյանը լավ կլինի այդպես զգայական չարձագանքի մամուլի հրապարակումներին, սովորաբար իշխանության առաջին դեմքերի տիկնանց լավ լույսի տակ չներկայացնելը մամուլի հիվանդությունն ու սովորությունն է ողջ աշխարհում, դրան միայն կարելի է հակադրել տեղեկատվության բացարձակ թափանցիկությունը, ժամանակին իրազեկելը, թե ուր եւ ինչու է մեկնում գործադիր իշխանության ղեկավարի կինը: Սա թույլ կտա գոնե ծածուկ մեկնելու փաստ չշահարկել, իսկ էմոցիոնալ, կասեինք` անգամ վիճահարույց հրապարակում-պատասխանը տիկնոջ օգտին չէ: Դրան հակադրենք ավելի տխուր բան. պատկերացնո՞ւմ եք` ինչ սարսափելի բան կլիներ, եթե մամուլը մոռանար Աննա Հակոբյանին, կարեւոր չէ` դրական, թե բացասական երանգով են գրում նրա մասին: Մինչդեռ մամուլում նրա մշտական ներկայությունն ու աղմուկը նրա անվան շուրջ խոսում են նրա գործոն ու գործիչ լինելու մասին: Այնպես որ` նա եւ նոր իշխանության այլ դեմքերի տիկնայք եւս պետք է սովորեն հանդարտ ու հանգիստ նայել ամեն տեսակի քննադատության, իսկ որ ավելի կարեւոր է՝ իսկապես զսպեն իրենց այրերի հետ առիթ-անառիթ մեկնելու ցանկությունը, առայժմ գոնե... Բայց բոլոր դեպքերում Աննա Հակոբյանին մամուլային անդրադարձների քանակն ( անկախ ուղղվածությունից) վարկանիշի խնդիր լուծում է՝ նա կարող է մրցակցային նույն հարթության մեջ գտնվել, ասենք, հանրաճանաչ Հասմիկ Պապյանի հետ: Այս բոլորին անդրադարձ ենք անում կանանց տոնի թեմայի մեջ:
 
Այս իմաստով` իշխանափոխությունից հետո հանրային մակարդակում քննարկվող կանանց, կամ, եթե ավելի ստույգ լինենք` նրանց անունների շուրջ աղմուկի պակաս չկա մեր մամուլում: Վերջին շրջանում հանրային դիսկուրսի նյութ էին դարձել մշակույթի լուծարված նախարարության` դեռեւս մինչեւ երեկ նախարարի պարտականությունները կատարող Նազենի Ղարիբյանի տեսակետները, լրագրողների ուշադրությունից անմասն չեն մնում աշխատանքի եւ սոցիալական հարցերի նախարար Զարուհի Բաթոյանը, մի երկու կին փոխնախարարներ: Իսկ խորհրդարանում կին պատգամավորները սպառնում են ամենակտիվ դերակատարներ դառնալ` նոր ԱԺ-ի առաջին նիստերում ելույթ ունեցողների մեջ զգալի կշիռ կազմելով, խորհրդարանի միջանցքներով օծանելիքի, սանրվածքի ու հագուստի մի բազմաբղետ ու անդադար բրուոնյան շարժում կազմակերպելով: Ամենամեծ խմբակցությունում, «Իմ քայլում», 22 կին պատգամավոր կա, իշխող քաղաքական ուժի խմբակցության ղեկավարը կին է` աննախադեպ բան մինչեւ հիմա, Լիլիթ Մակունցը, որն առաջին հայացքից թվում է կանացի եւ անպաշտպան, բայց կամաց-կամաց բնավորություն է ցույց տալիս: Իսկ ԱԺ փոխնախագահ Լենա Նազարյանի առումով նորությունը շատ մեծ չէ, նրանից առաջ կին փոխնախագահներն էին Արեւիկ Պետրոսյանը, Հերմինե Նաղդալյանն ու Արփինե Հովհաննիսյանը: 22 կին պատգամավոր` «Իմ քայլի» 88-ից, սա խոստովանենք, առաջընթաց է` նախկինում խորհրդարանական կանանց նվազ թվերի հետ եթե համեմատենք:
 
ԲՀԿ խմբակցությունում 5 կին պատգամավոր կա 26-ից, նրանցից ամենահայտնին ու մամուլում քննարկվողը շարունակում է մնալ Նաիրա Զոհրաբյանը` հատկապես վերջին շրջանում ոճային լուսանկարների իր հավաքածուի հրապարակմամբ: «Լուսավոր Հայաստանում»`18-ից 4-ն են կին` իսկ այդ խմբակցության անդամ Մանե Թանդիլյանին շատերն են ճանաչում: Ընդհանուր թվով խորհրդարանի մոտ մեկ քառորդը կին է, թեեւ դեռ վաղ է խոսել ԱԺ աշխատանքի վրա այդ հարաբերակցության դրական կամ բացասական անդրադարձի մասին, մանավանդ՝ այնտեղ են հայտնվել նաեւ որոշ էպատաժային կերպարներ:
 
Ազգային ժողովի նախագահի տիկնոջը լայն հանրությունը չի ճանաչում, նրա անվանը հանդիպել եմ մի երկու անգամ սոցիալական ցանցի քննարկումներում: Բոլոր դեպքերում սեփական կանանց թաքցնելը չի սպառնում մեր իշխանավորներին, որն առկա էր նախկին իշխանության դեպքում, ինչպես երեւում է` նորերի կանայք ուզում են ներգրավված լինել հանրային կյանքում: Հայաստանի նախագահի տիկինն, անգամ իր համեստ տեսակով հանդերձ, ճանաչելի է` գոնե իր ձեռնարկների շրջանակում:
 
Բոլոր դեպքերում մենք շնորհավորում ենք իշխանական եւ ոչ իշխանական բոլոր կանանց, ու առանձնապես հայ սովորական կնոջը, որը վերը նշված իշխանական կանանց օգնությամբ է նաեւ դեռեւս գտնվում սարսափելի սոցիալական պայմաններն ամեն օր հերոսաբար հաղթահարելու անհավասար պայքարի մեջ ու հույսը չի կորցնում, որ մի օր պայքարող զինվորից, իրոք, կվերածվի կնոջ:
ՄԱՐԻԵՏԱ  ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ


Համընկնող լուրեր