«Հայերն իսկապես արժանի են ցեղասպանության».Youtube-ում Թուրքիայի հայերի ու հայաստանցի միգրանտների դեմ բռնություն կիրառելու կոչով տեսանյութ է հայտնվել          Մենք կրկին առաջինն ենք,պարգեւատրել կորոնավիրուսի դեմ ռուսական պատվաստանյութի ստեղծողներին       Հիմա որ ես մեռնեմ, տղաս չի կարողանալու գա ինձ հուղարկավորի.Սա պետություն էլ չի, անհատ մի քանի մարդիկ են    

10 նոյ 2018 10:35

«Առավոտ»․ Արդյոք պե՞տք է պատրանքներով ապրող այդ մարդկանց «ամբոխ» անվանել

«Առավոտ»․ Արդյոք պե՞տք է պատրանքներով ապրող այդ մարդկանց «ամբոխ» անվանելԱռավոտ» թերթի առաջնորդողը գրում է․ «Վերջերս հաճախ եմ նկատում, որ սեփական, ինքնուրույն կարծիք ունեցող մարդիկ չեն ցանկանում իրենց տեսակետը հրապարակավ արտահայտել: «Վախենում եմ, որ ամբոխը վրա կտա»,- արդարանում են նրանք: «Ամբոխը» տվյալ դեպքում համացանցային տարածքում է և միահամուռ կերպով հարձակվում է, պիտակավորում է այն մարդուն, որը թեկուզ կես միլիմետր շեղվում է «ուղղափառ-հեղափոխական» դոգմաներից: Բայց ես լռելու այդ հիմնավորումը չեմ ընդունում: Ավելին՝ ինձ համար «ամբոխ» հասկացությունը գոյություն չունի: Կան անհատներ, որոնք ունեն իրենց տեսակետները, մոտեցումները՝ սեփական կրթական մակարդակի և արժեքային համակարգի շրջանակներում: Մարդիկ կարող են սխալվել, կարող են պատրանքներ ունենալ, այդ թվում նաև՝ զանգվածային: Օրինակ՝ «Հայաստանը բավականաչափ էլեկտրաէներգիա էր արտադրում, բայց Լևոնը հոսանքը «զեմլյա» էր տալիս, որպեսզի ժողովրդին չտա ու նրան ցրտի-մթի մեջ պահի»: Քանի՞ տասնյակ հազար մարդ էր հավատում այդ հեքիաթին: Այն փաստը, որ դա առասպել է, դեռ չի նշանակում, որ Տեր-Պետրոսյանը որպես նախագահ ոչ մի դատապարտելի քայլ չի արել, բայց այս մի մեղադրանքը սուտ է, անհեթեթ, ֆիզիկայի օրենքներին հակասող: Սակայն մարդիկ ուզում էին դրան հավատալ, որովհետև պահանջարկ ունեին ինչ-որ մեկին անձնապես պատասխանատու ճանաչելու՝ իրենց մրսելու և խավարի մեջ նստելու համար: Արդյոք պե՞տք է պատրանքներով ապրող այդ մարդկանց «ամբոխ» անվանել: Ինձ թվում է՝ դա սխալ է: Կամ՝ «Սաշիկը սաղ բիզնեսների մեջ 50 տոկոսով մտնում էր»: Կես տարվա ընթացքում չի հայտնաբերվել գեթ մեկ գործարար, որը հետ կպահանջեր իր բիզնեսի 50 տոկոսը: Եթե գործարարը Սաշիկի պատճառով կորցրել է իր կարողության կեսը, ապա նա առնվազն անմեղսունակ պետք է լինի, որ չօգտվի հեղափոխության ընձեռած հնարավորությունից և չփորձի վերադարձնել իր կորցրածը: Դա չի նշանակում, որ տվյալ անձնավորությունը օրինական ձևով է հարստացել, բայց կոնկրետ այս՝ «50 տոկոսի պատմության» որևէ փաստացի ապացույց առայժմ չի ներկայացվել: Քանի որ այս մի հեքիաթը (ի տարբերություն առաջին նախագահի «զեմլյա տալու» առասպելի) համեմատաբար թարմ է, հավանաբար կգտնվեն ինձ հետ վիճողներ, գուցե՝ ինձ պիտակավորողներ: Ի՞նչ է, նրանց ամբոխ անվանեմ ու լռե՞մ: Կարծում եմ՝ այդպես պետք չէ վարվել: Ոչ վախենալ է պետք հասարակական կարծիքից, ոչ էլ վեճի բռնվել դրա կրողների հետ»:
Ամբողջությամբ՝ թերթի այսօրվա համարում։ 

Մեկնաբանություններ

Համընկնող լուրեր