Ռուսաստանի համար «զադնի տալը» կնշանակի իշխանության փլուզում, Արևմուտքի համար՝ ավելի գլոբալ, գոյաբանական խնդիր

Ռուսաստանի համար զադնի տալը նշանակում է իշխանության անխուսափելի փլուզում: Արևմուտքի համար զադնի տալը կնշանակի ավելի գլոբալ, գոյաբանական խնդիր: Տնտեսական առումով Չինաստանն արդեն գերազանցում է ԱՄՆ-ին, տեխնոլոգիական առումով Թուրքիան և Իրանը նույնպես ահագին առաջ են գնացել: Էս մթնոլորտում եթե աշխարհի «զոն նայողը» զադնի դրեց, կփլուզվի միջազգային հարաբերությունների ողջ ճարտարապետությունը:
Հայ-թուրքական մերձեցումն ու լիրայի ազատ անկումը միտված են դրդել Թուրքիային դավաճանել Պուտինին ու ռուս-ուկրաինական բախման մեջ շատ հստակ դիրքավորվել Ուկրաինայի ճամբարում, ընդհուպ մինչև ուղղակի ռազմական աջակցություն: Դա շատ հարմար կլինի ՆԱՏՕ-ի համար, նախ այսպիսով նրանք կխուսափեն արևմուտք-Ռուսաստան ուղիղ բախման հնարավորությունից: Իսկ երկրորդ հերթին, ինչը պակաս կարևոր չէ, պատերազմի մեջ կներգրավեն այն երկրին, որի դեմ դուրս չի գա ՀԱՊԿ-ի մեծ մասը: Ես բացառում եմ, որ Ղազախստանը, Տաջիկիստանն ու Ղրղզստանը որևէ քայլ անեն ընդդեմ Թուրքիայի: Մինչդեռ Հայաստանը, ըստ ամենայնի, կհիշեցնի ՀԱՊԿ-ի լռությունը վերջին մեկ տարվա ընթացքում ու կոչ կանի երկու կողմերին զսպվածություն դրսևորել: Եթե այսօր բորսայում լիրայի ազատ անկումը դադարի, ուրեմն Ռուսաստանն ու Բելոռուսը կմնան միայնակ Ուկրաինայի ու Թուրքիայի դեմ: ՆԱՏՕ-ն էլ դե զսպվածության կոչեր կանի երևի: Եթե անկումը չդադարի ուրեմն Էրդողանը դեռ դիմադրում է:
Այս ամենում միակ շահած երկիրը լինելու է Իրանը, որը համ միջուկային զենք կստանա, համ պատժամիջոցները կվերացնի: Զուր չէ, որ հենց Իրանի հետ է դաշինք կնքել Չինաստանը»: