Հնարավոր չէ,Ադրբեջանում այս զենքի հայտնվելն անսպասելի էր Չեխիայի համար,իսկ սպառազինությունը Բաքվում է

Ստավերը հավելել է, որ Մոսկվան ամեն կերպ կողմերին համոզում էր աղմուկ չբարձրացնել, սակայն հայտնվել է փաստի առաջ: Հիմա Ադրբեջանը մի քանի միավոր սպառազինություն ունի, որոնք մատակարարվել են ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրից: «Սա սպառազինության զանգվածային մատակարարում է: Սակայն, կրկնվեմ, Չեխիան այս կապակցությամբ պարզապես հիստերիա է բարձրացնում՝ իբր դա «մենք չենք»», -ավելացրել է Ալեքսանդր Ստավերը: Այս առիթով փորձագետը նաեւ հարց է տվել, թե Բաքվի ինչի՞ն է պետք հիմա ՆԱՏՕ-ի երկրից սպառազինությունը, քանի որ դրա գնումներն առանց այն էլ վաղուց իրականացվում են շատ երկրներում եւ միանգամայն պաշտոնապես: Դրանից բացի, ադրբեջանական զինված ուժերում սպառազինության որեւէ տեսակի պակասի մասին խոսելու կարիք չկա:
Ստավերը միաժամանակ ուշադրություն է դարձրել նաև շուկայում սպառազինության բավական շահութաբեր լինելու վրա: Այստեղ շահույթը հաշվվում է ոչ թե նախնական արժեքի տասնյակ, այլ՝ հարյուրավոր տոկոսներով: Այս պատճառով զինագործական ընկերությունների շահերի լոբբինգի մասին որոշումներ են ընդունվում անգամ կառավարությունների եւ նախագահների մակարդակով, իսկ «փողը հոտ չի արձակում», հատկապես եթե այն արագ ներդնում ես նոր արտադրության մեջ: Նա նաեւ նշել է, որ որոշ երկրների համար զենքի «սեւ» վաճառքը դարձել է եկամտի աղբյուրներից մեկը: Ընդ որում՝ ոմանք դրանով զբաղվում են սեփական կամքով, մյուսաներին խորհուրդ է տալիս «ավագ եղբայրը», որ ինքն անձամբ չերեւա: Ամեն դեպքում, զենքի մատակարարումների ուղիները հայտնի են բոլորին, ովքեր ցանկանում են այդ մասին իմանալ: «Սպառազինության շուկան միշտ եղել է շատ շահութաբեր եւ դեռ երկար ժամանակ այդպիսին կլինի: Ցանկացած երկիր մշտապես սեփական բյուջեն համալրելու նոր եղանակներ է փնտրում», -եզրափակել է Ալեքսանդր Ստավերը: